Herseninfarct

We komen er wel

We zijn 3 weken verder sinds mijn herseninfarct. De tijd vliegt!
Afgelopen maandag begonnen met de revalidatie. Nou ja ……. met alle intake gesprekken voor de revalidatie. Maatschappelijk werk, fysiotherapie, ergotherapie. Vanmiddag een gesprek met de psycholoog.

Er werd me afgelopen maandag gevraagd:  “Mevrouw wat wilt u bereiken?”
“Nou simpel lijkt me, gewoon weer functioneren zoals voor het herseninfarct”. “Maar mevrouw als dat niet meer gaat, wat dan?”
“Dus u gaat ervan uit dat dat niet meer kan, vroeg ik? Uhhhhh, bij heel veel mensen zien we blijvende veranderingen. U moet er toch wel van uitgaan dat dit niet 1, 2 3 over is.”
“Oké dat snap ik zei ik, maar dan moeten we toch eerst in kaart brengen waar ik nu sta op cognitief gebied. Dus ik wil graag getest worden.”
“Prima dat gaan we regelen!” Volgend week vrijdag krijg ik een Neuro Psychologisch Onderzoek.

Ik ben nou eenmaal iemand die moet weten wat er is, zo precies mogelijk. Kijk als ik dan de uitslag van dat onderzoek heb, kan ik zien wat minder is. Dan kan ik daar aan gaan werken. Dan wil ik graag na een paar maanden weer getest worden en kijk of de cognitieve functies verbeterd zijn. Dan kan ik zien of ik vooruit ga, of dat ik de situatie moet accepteren.

Als je me zo ziet denk je dat er niks aan de hand is. Waar heb ik dan last van?
– Aandacht- en concentratiestoornissen
– Tragere snelheid van denken en informatieverwerking
– Overgevoeligheid voor externe prikkels: overgevoelig voor geluid en licht
– Geheugenstoornissen: problemen met opslaan van informatie in het kortetermijngeheugen
– Moeite met dubbeltaken
– Vermoeidheid

Maar even voor alle duidelijkheid: ik kan nog veel! Ik ben druk bezig om de balans te vinden tussen willen en kunnen.
Ik probeer  1 a 2 uurtjes te werken per dag.  Dat gaat de ene dag beter dan de andere dag.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.